Ο σκλάβος και η Ελευθερία

Ο σκλάβος σ' όλη του την ζωή, ονειρεύεται την ελευθερία. Ψάχνει τρόπους...μηχανεύεται μεθόδους απόδρασης...στην απόγνωσή του δρά σπασμοδικά, θυμικά...χωρίς αποτέλεσμα...όλες οι προσπάθειές του αποτυγχάνουν...

κάθε φορά ανακαλύπτει, πως δεν ήταν έτοιμος ακόμη για την πολυπόθητη Ελευθερία του...ίσως δεν είναι άξιος ακόμη...κάτι ίσως δεν είχε ωριμάσει μέσα του...
παλεύει...τρώει τις σάρκες του...ψάχνει...ψάχνει...μέσα του...έξω του, να βρεί την λύση...

Ώσπου έρχεται η στιγμή...η μέρα που εμφανίζεται μπροστά του η αλήθεια της Ελευθερίας...το νόημά της...η αιτία της...το αποτέλεσμάτης...και τότε ο σκλάβος είναι έτοιμος να κόψει ακόμη και το χέρι του...η το πόδι του, απ'όπου τον κρατάει δέσμιο ο κρίκος της αλυσίδας της σκλαβιάς του...

Αυτή η στιγμή έρχεται μετά απο πολύχρονη, αμέτρητη προσπάθεια...πολύ πόνο, στα πηχτά σκοτάδια της άγνοιας ...

όμως η προσπάθεια αυτή, η θέλησή του,η επιμονή του, ανάβει τα φωτάκια της κατανόησης και της επίγνωσης...της κατανόησης του εαυτού του και της κατάστασής του...
και τότε στο φώς μιας αστραπής, βλέπει όσα δεν είδε ποτέ...είναι μία στιγμή...μια καθοριστική στιγμή στην ζωή του σκλάβου...

Η απόφαση πάρθηκε...με αυτογνωσία, επίγνωση και κατανόηση τώρα πια...
Πώς τελειώναν οι αρχαίες τραγωδίες ?

με την κάθαρση...τη λύτρωση...

με την κάθαρση...ακόμη κι αν χρειαστεί να θυσιάσει ένα κομμάτι του εαυτού του...το χέρι του...το πόδι του...τα εγώ του...

Ελευθερία εσένα ψάχνω...


Πηγή

Πηγή: http://www.ramnousia.com/